Du Store Alpakka: Archive

Tidligare denne veka starta eg på eit nytt univers. Det var menneske overalt. Dei gikk bak meg, foran, til sia, oppover og nedover. Det var som ei maurtue. Ho var kjempestor, det var liv uansett kor du snudde hovudet. Universet er stort, det kan eg skrive under på. Mange veier ein kan velje, samt mykje ein kan finne på. Eg kunne ete, besøkje toalettet, lese, skrive, handle, bytte, sel, myldre og...